இந்த புதிய காலையின் மென்மையான வெளிச்சத்தில், புத்தர், தம்மா மற்றும் சங்கத்தின் ஞானத்தை தாழ்மையுடன் வணங்குகிறேன். வாழ்க்கையின் நிலையற்ற தன்மையை அறிந்த நான் ஞானம் மற்றும் புரிதலின் பாதையில் நடக்க முயல்கிறேன்.
தம்மபாதத்தின் வசனத்தில் உள்ள உண்மையை ஏற்றுக்கொண்டு, அறிவுடையவரின் போதனைகளுக்கு என் இதயத்தையும் மனதையும் திறக்கிறேன்:
“ஒரு முட்டாளன் தனது வாழ்நாள் முழுவதும் ஒரு ஞானியுடன் இணைந்தாலும், ஒரு ஸ்பூன் சூப்பின் சுவையை சுவைப்பதை விட அவர் உண்மையை புரிந்துகொள்வதில்லை.”
நான் கரண்டி அல்ல, ஞானத்தின் சுவையை சுவைக்கும் நாவாக இருக்கட்டும். நான் ஞானத்துடன் மட்டும் இணைந்து கொள்ளாமல், அதை உள்ளடக்கியிருக்கட்டேன். நான் உண்மையைக் கேட்க மட்டுமல்லாமல், அதை புரிந்துகொள்வேன்.
புத்தரே, புத்தர்களிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ளவும், செயலற்ற உரையாடலை விட உண்மையையும் புரிதலையும் தேட எனக்கு உதவுங்கள். என்னை விட புத்திசாலித்தனவர்களின் போதனைகளுக்கு நான் திறந்திருக்கட்டேன், ஏனென்றால் உலகம் ஞானத்தின் கடல், ஒவ்வொரு துளியும் கற்றுக்கொள்ளவும் வளரவும் வாய்ப்பாகும்.
எனது வார்த்தைகள், எண்ணங்கள் மற்றும் செயல்களில், புத்தரின் போதனைகளை நான் பிரதிபலிக்கட்டேன். மற்றவர்களுடனான எனது தொடர்புகளில், நான் இரக்கம், புரிதல் மற்றும் ஞானத்தின் விளக்கமாக இருக்கட்டேன்.
அறியாமையால் நான் குருடடையாமலும், தவறான ஆசைகளால் வழிநடத்தப்படாமலும் இருக்கட்டும். ஞானத்தின் ஒளி அறியாமையின் இருளில் என்னை வழிநடத்தும், அறிவொளியை நோக்கிய எனது பாதையை ஒளிரச் செய்யட்டும்.
நான் என் நாளைச் செல்லும்போது, ஒவ்வொரு தருணத்திலும் நினைவாகவும், அறிந்திருக்கவும், வாழ்க்கையின் விரைவான தன்மையை நேசிக்கிறேன். நான் பெற்ற ஞானத்திற்காக நன்றியுள்ளவனாகவும், இன்னும் வரவிருக்கும் ஞானத்திற்காகவும் ஆர்வமாக இருக்கட்டேன்.
எனது நாள் முழுவதும் எனக்கு வழிகாட்டும் ஒரு மந்திரத்துடன் இந்த ஜெபத்தை முடிக்கிறேன், அறிவொளியை நோக்கும் பாதையின் மென்மையான நினைவூட்டல்:
“கரண்டியாக அல்ல, நாக்காக இருங்கள், ஒவ்வொரு கணத்திலும் ஞானத்தை சுவைக்கவும்.”
எல்லா உயிரினங்களும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கட்டும், எல்லா உயிரினங்களும் பாதுகாப்பாக இருக்கட்டும், எல்லா உயிரினங்களும் தங்கள் உண்மையான இயல்பின் ஒளிய அப்படியே இருங்கள்.
