ในความสงบของแสงยามเช้า เรารวบรวมใจและจิตใจของเรา
ตื่นขึ้นสู่ภูมิปัญญาของธรรมภาดา บท 19 ข้อ 257
เรามุ่งมั่นที่จะรวมตัวถึงผู้พิถีพิถัน ผู้ชอบธรรม ผู้พิทักษ์แห่งความจริง

โอ้พระพุทธผู้ทรงเมตตาอันยิ่งใหญ่ ขอแนะนำเราไปสู่เส้นทางแห่งการไม่ตัดสิน
อย่าตัดสินโดยพลการ แต่ด้วยความเป็นกลางและความเข้าใจ
ให้ข้อมูลเชิงลึกให้เราเห็นความจริง และความกล้าหาญที่จะยึดมั่นในมัน

ขอให้เราปลูกฝังความเห็นอกเห็นใจ ความอดทน และภูมิปัญญาในใจของเรา
เพื่อปฏิบัติต่อสิ่งมีชีวิตที่มีอารมณ์ทุกคนด้วยความเท่าเทียมกันและความเคารพ
ขอให้เราเป็นผู้พิทักษ์กฎหมาย ยึดมั่นในความยุติธรรมและความชอบธรรม

เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นส่องสว่างโลกด้วยแสงที่เปล่งปลั่ง
ขอให้การกระทำของเราสะท้อนแสงแห่งปัญญา ความเห็นอกเห็นใจ และความยุติธรรม
ช่วยเราเดินตามรอยเท้าของพระพุทธเจ้า เพื่อใช้ชีวิตตามธรรมศาสนา

ทุกครั้งที่เราลมหายใจ ทุกคำที่เราพูด ทุกการกระทำที่เราทำ
ขอให้เราจดจำภูมิปัญญาของข้อนี้ การเรียกร้องให้มีความยุติธรรม
พระพุทธเจ้าอยู่ภายใต้การแนะนำพระเจ้าของพระเจ้า ขอให้เราได้กลายเป็นองค์ประกอบของการตัดสินที่ไม่เป็นกลาง

ในความเงียบของหัวใจของเรา เราอ่านคำอธิษฐานที่อ่อนน้อมถ่อมตนนี้
ขอให้มันสะท้อนตลอดทั้งวันของเราเตือนเราถึงความปรารถนาของเรา
เพื่อใช้ชีวิตอย่างกลมกลืนกับทุกคนเพื่อเป็นสัญญาณแห่งความยุติธรรมและความจริง

เมื่อเราสรุปคำอธิษฐานในเช้านี้เราปิดผนึกมันด้วยมนต์
“อ้อมธรรมผู้พิทักษ์เอ๋ย จงให้ฉัน ภูมิปัญญาและความยุติธรรม ข้าพเจ้ายืนด้วยความเมตตา”
ขอให้เราพกมนต์นี้ในใจของเราทำซ้ำตลอดทั้งวัน
เป็นการเตือนความมุ่งมั่นของเราต่อความยุติธรรม ความจริง ต่อธรรมอย่างต่อเนื่อง

อ้อมธรรมผู้พิทักษ์เอ๋ย จงมอบปัญญาและความยุติธรรม ข้าพเจ้ายืนด้วยความเมตตาด้วย