ในความเงียบสงบของยามเช้า ข้าพเจ้าแสวงหาลี้ภัยในภูมิปัญญาของพระพุทธเจ้า ธรรม และสังขาขอให้คำแนะนำของพวกเขาส่องทางของข้าพเจ้า ในขณะที่รุ่งอรุณขจัดความมืดของกลางคืน
ขอให้ข้าพเจ้าไม่หลงทางโดยการรับรู้เท็จและความอับอายที่หลงทางหลงทางดังที่โองการกล่าวเตือนว่า ผู้ที่ละอายในสิ่งที่พวกเขาไม่ควรเป็น และไม่ละอายในสิ่งที่พวกเขาควรเป็น จะผูกมัดด้วยมุมมองที่เท็จและลงไปในสถานะความทุกข์ยาก
ทุกลมหายใจให้ฉันยึดมั่นในมุมมองที่ถูกต้องขอให้ฉันเห็นโลกอย่างที่แท้จริง ปราศจากม่านแห่งความไม่รู้เลยอย่าละอายกับความผิดพลาดที่ซื่อสัตย์ของข้าพเจ้า เพราะมันเป็นก้าวสู่ปัญญาขอให้ข้าอับอายในเรื่องเท็จความเกลียดชังและอันตรายที่เกิดขึ้นกับผู้อื่น
เมื่อเผชิญกับความทุกข์ยากขอให้ข้าพเจ้ายังคงรากอยู่ในความเห็นอกเห็นใจ ความเข้าใจ และความจริงเหมือนบัวที่ลุกขึ้นมาจากน้ำโคลน ปล่อยให้จิตใจของข้าพเจ้าลุกขึ้นเหนือโคลนแห่งความหลงผิด ไม่เปื้อนจากคราบของมุมมองเท็จ
ขอให้การกระทำของข้าพเจ้าสะท้อนคำสอนของพระพุทธเจ้า พระวจนะของข้าพเจ้าสะท้อนถึงความจริงของธรรม และความคิดของข้าพเจ้าจะสอดคล้องกับภูมิปัญญาของสังขา
ขอให้ข้าพเจ้าเดินไปตามเส้นทางแห่งความชอบธรรมและภูมิปัญญา โดยมิให้ข้าพเจ้าเคลื่อนไหวด้วยมุมมองเท็จหรือความอับอายที่ไม่ถูกต้องให้ข้าพเจ้าประดิษฐ์คำสอนของพระผู้ทรงตรัสรู้ ใช้ชีวิตแห่งความจริง ความเมตตา และปัญญา
เมื่อฉันก้าวเข้าสู่โลก ขอให้คำอธิษฐานนี้เป็นแนวทางของฉัน โคมไฟในความมืด เข็มทิศในพายุ
และขอให้ข้าพเจ้าถือมนต์นี้ไว้ในใจของข้าพเจ้า เพื่อเตือนฉันถึงจุดประสงค์และเส้นทางของฉัน
“ความจริงเหนือความเท็จ ภูมิปัญญาเหนือความไม่รู้ ความเมตตาเหนืออันตราย”
ขอให้มนต์นี้สะท้อนในจิตใจ คำพูด และการกระทำของฉันขอให้ฉันแนะนำให้ยึดมั่นในสิ่งที่ถูกต้องและหลีกเลี่ยงสิ่งที่ผิด นำข้าพเจ้าจากสถานะแห่งความทุกข์ไปสู่ดินแดนแห่งความสุข
เป็นเช่นนั้น
