ในความสงบของรุ่งอรุณเรารวบรวมวิญญาณของเรา ซึ่งมีรากฐานมาจากคำสอนของพระพุทธเจ้าผู้ทรงตรัสรู้ด้วยความอ่อนน้อมถ่อมตนและกตัญญู เราได้อ่านคำอธิษฐานนี้ โดยสะท้อนถึงภูมิปัญญาของธรรมภาดา บทที่ 16 ข้อ 212

โอ้ พระพุทธผู้ทรงเมตตาผู้ยิ่งใหญ่ ขอแนะนำให้เราเข้าใจถึงความไม่ถาวรของทุกสิ่งจากความน่ารักจะเกิดความเศร้าโศก จากความน่ารักจะเกิดความกลัว แต่เรายังคงยึดมั่นกับความสุขชั่วคราวของชีวิตช่วยให้เราเห็นความจริงของคำเหล่านี้และปลูกฝังการแยกตัว

ในความเงียบของหัวใจของเรา เราแสวงหาภูมิปัญญาของท่าน เพื่อก้าวข้ามภาพลวงตาของโลกวัสดุขอให้เราเห็นความเป็นจริงนอกเหนือจากอารมณ์ชั่วคราวของความรักและความเศร้าโศกความสุขและความสิ้นหวัง

ในวงจรชีวิตและความตายขอให้เราเรียนรู้เส้นทางแห่งการไม่ผูกพันเพราะในนั้นอยู่ในอิสระจากความเศร้าโศกและความกลัวอย่าให้เราถูกรบกวนจากธรรมชาติชั่วคราวของการดำรงอยู่ แต่ให้เราพบความสงบในความจริงนิรันดร์ของธรรมศาสนา

พระพุทธเจ้าอวยพรให้เราด้วยความกล้าหาญที่จะปล่อยความรักของเรา ความแข็งแกร่งในการเผชิญหน้ากับความกลัวของเรา และภูมิปัญญาที่จะเข้าใจธรรมชาติที่แท้จริงของการดำรงอยู่ของเราให้ความรู้แก่จิตใจและจิตใจของเราให้มองข้ามภาพลวงตาของโลกวัตถุ สู่ความสงบอันไม่มีที่สิ้นสุดของนิพวานา

ในขณะที่เราเคลื่อนไหวตลอดวันของเรา ขอให้เรานำมนต์แห่งความไม่ถาวรติดตัวไปด้วย ซึ่งเป็นการเตือนคำสอนของท่าน:

“อานิกกาวาตะ ซังคาระ สิ่งที่มีเงื่อนไขทั้งหมดเป็นสิ่งที่ไม่ถาวร”

ให้มนต์นี้เป็นแนวความคิดและการกระทำของเรา ช่วยให้เราใช้ชีวิตในแต่ละช่วงเวลาด้วยสติ ความเห็นอกเห็นใจ และปัญญาด้วยวิธีนี้ขอให้เราพบอิสระอย่างแท้จริงจากความเศร้าโศกและความกลัว เดินตามเส้นทางของพระพุทธเจ้า สู่การตรัสรู้

เราอธิษฐานในนามของพระพุทธศาสนา ธรรม และสังขาขอให้สิ่งมีชีวิตทุกคนมีความสุข ขอให้สิ่งมีชีวิตทุกคนเป็นอิสระ

แอนิกกา วาตะ ซังคาระ