ในแสงอันเงียบสงบของรุ่งอรุณเราพบตัวเองต่อหน้าพระธรรมอันศักดิ์สิทธิ์หัวใจของเราเปิดกว้างด้วยความกตัญญูสำหรับภูมิปัญญาที่นำเราไปสู่เส้นทางแห่งการตรัสรู้
ในจิตวิญญาณของพระพุทธเจ้าผู้ทรงตรัสรู้ เราลี้ภัยกันเถอะเราขอเตือนตัวเองถึงคำสอนอันศักดิ์สิทธิ์จากธรรมปฎา ข้อ 27 ว่า “อย่าหลงทางสู่ความไม่ใส่ใจอย่าเพลิดเพลินไปกับความสุขที่กระตือรือร้นมีเพียงผู้ที่เอาใจใส่และทำสมาธิเท่านั้นที่จะได้รับความสุขอันยิ่งใหญ่”
ขอให้เราไม่กลายเป็นเหยื่อของความไม่ใส่ใจและความไม่รู้แต่ให้ภูมิปัญญาเป็นแนวทางของเรา นำเราให้ห่างจากความประมาทและมุ่งสู่ความสติปล่อยให้จิตใจของเราระมัดระวัง ตื่นตัว และตระหนักสังเกตความจริงของชีวิตอย่างต่อเนื่อง
ขอให้เราไม่ถูกหลงใหลจากความหลงใหลที่ชั่วคราวของความสุขทางอารมณ์ให้เราเข้าใจว่าความสุขที่แท้จริงไม่ได้อยู่ในความยินดีชั่วคราว แต่อยู่ในความสงบและความเงียบสงบของจิตใจให้การกระทำของเราสะท้อนให้เห็นถึงการยับยั้ง ความพอใจ และปัญญา
ขอให้เราฟังและสมาธิ ตระหนักถึงธรรมชาติที่ไม่ถาวรของชีวิตให้เราปลูกฝังสติในทุกช่วงเวลาค้นหาความสุขในความเรียบง่ายของการดำรงอยู่ขอให้เราสัมผัสความสุขอันยิ่งใหญ่ที่มาจากการทำความเข้าใจธรรมและใช้ชีวิตตามคำสอนของมัน
เมื่อเราลมหายใจแต่ละครั้ง ขอให้จิตใจของเราเติบโตขึ้นทุกขั้นตอนที่เราทำ ขอให้เส้นทางสู่การตรัสรู้ของเราชัดเจนขึ้น
เมื่อเราสิ้นสุดคำอธิษฐานนี้ เรานำปัญญาของพระพุทธเจ้าติดตัวไปด้วยตลอดทั้งวันมนต์ของเรา ซึ่งเป็นการเตือนความตื่นเตือนอย่างอ่อนโยนถึงความมุ่งมั่นของเราต่อเส้นทางแห่งจิตสำนึก “ฉันแสวงหาเส้นทางสู่ความสุข”
ขอให้ภูมิปัญญาของพระพุทธเจ้า ธรรม และสงฆ์นำทางเราในการเดินทางสู่การตรัสรู้ ช่วยให้เรามีชีวิตอย่างกลมกลืนกับตัวเองและโลกรอบตัวเรา
“ด้วยความฟังและสมาธิฉันแสวงหาเส้นทางสู่ความสุข”ขอให้สิ่งนี้เป็นมนต์ของเรา แสงชี้แนะของเรา ในขณะที่เราเดินผ่านการทดลองและความทุกข์ยากในวันนี้ขอให้สิ่งมีชีวิตทุกคนมีความสุข ขอให้สิ่งมีชีวิตทุกคนปราศจากความทุกข์ทรมาน
