ในความเงียบที่อ่อนน้อมถ่อมของยามเช้า เราตื่นขึ้นมาถึงดวงอาทิตย์ที่เปล่งปลั่ง พร้อมกับคำเรียกอันอ่อนโยนของโลก และถึงภูมิปัญญาของธรรมภาดาหายใจด้วยความสงบสุขเราขอเชิญความเห็นอกเห็นอกเห็นใจและความเข้าใจเข้าสู่ใจของเรา โดยสะท้อนข้อความจากบทที่ 15 ข้อ 197:

“มีความสุขที่จริงเรามีชีวิตอยู่เป็นมิตรท่ามกลางความศัตรูท่ามกลางคนที่เป็นศัตรูเราอาศัยอยู่ปราศจากความเกลียดชัง”

เมื่อเราก้าวเข้าสู่วันใหม่นี้ ขอให้เราอาบน้ำในแสงของคำสอนของพระพุทธเจ้า พบความแข็งแกร่งในความสามัคคี ความเมตตาในความหลากหลาย และความรักท่ามกลางความทุกข์ยากลำบากเช่นเดียวกับดอกบัวขึ้นเหนือน้ำโคลน ขอให้เราขึ้นเหนือความศัตรูและความเกลียดชัง และปลูกฝังที่อยู่อาศัยแห่งสันติภาพภายในใจของเรา

อย่าให้เราถูกพายุแห่งความโกรธหรือกระแสน้ำแห่งความไม่พอใจแต่ให้เรายืนหยัดบนพื้นดินที่มั่นคงแห่งสติและเลี้ยงเมล็ดพันธุ์แห่งความเห็นอกเห็นอกเห็นใจและความเข้าใจเพราะในโลกแห่งความไม่ถาวรนี้ การยืดมือมิตรภาพไม่ดีกว่าการยึดมันเป็นหมัดแห่งศัตรูหรือไม่?

ขอให้ความคิด คำพูด และการกระทำของเราสะท้อนถึงภูมิปัญญาของพระพุทธเจ้า ส่งเสริมความสามัคคีในที่ที่มีความไม่พอใจ มอบความหวังในที่ที่มีความสิ้นหวัง และเผยแพร่ความรักในที่ที่มีความเกลียดชังเพราะในทำเช่นนั้น เราใช้ชีวิตตามคำสอนของพระพุทธเจ้าอย่างแท้จริง ซึ่งประกอบด้วยสาระสำคัญของธรรมภาดา

เมื่อเรากำลังก้าวไปข้างหน้า ให้เรานำคำอธิษฐานนี้ไปสู่มุมของวันของเรา เข้าไปในความลึกของจิตใจของเรา และเข้าไปในความกว้างใหญ่ของหัวใจของเรา

จบคำอธิษฐานนี้ด้วยมนต์ง่ายๆนี้เพื่อกระซิบเบา ๆ ตลอดทั้งวัน:

“ท่ามกลางความศัตรูฉันอาศัยอยู่ในความรักท่ามกลางความเกลียดชังข้าพเจ้าอาศัยอยู่ในสันติภาพ”

ขอให้สิ่งมีชีวิตทุกคนมีความสุขขอให้สิ่งมีชีวิตทุกคนปลอดภัยขอให้สิ่งมีชีวิตทุกคนปราศจากความทุกข์ทรมาน

ซาดฮู!ซาดฮู!ซาดฮู!