ในแสงอันอ่อนโยนของดวงอาทิตย์ยามเช้า เรารวบรวมจิตใจและจิตใจของเราเพื่อไตร่ตรองถึงภูมิปัญญาอันลึกซึ้งของธรรมภาดาด้วยความอ่อนน้อมถ่อมถ่อมตนต่อคำสอนของพระพุทธเจ้า ธรรม และสังขาขอให้ความเข้าใจของเราลึกซึ้งขึ้นและความเมตตาของเราเติบโตขึ้นในขณะที่เราอ่านคำอธิษฐานนี้
ในความเงียบของรุ่งอรุณเราตระหนักว่าความหิวเป็นโรคที่เลวร้ายที่สุดซึ่งเป็นการต่อสู้อย่างต่อเนื่องโดยสิ่งมีชีวิตที่มีอารมณ์ทุกคนต้องเผชิญขอให้เราปลูกฝังภูมิปัญญาเพื่อบรรเทาความหิวนี้ไม่เพียง แต่ของร่างกายเท่านั้น แต่ยังรวมถึงจิตใจและจิตวิญญาณด้วย ด้วยการบำรุงจิตใจและความเมตตา
เรายอมรับว่าสิ่งที่มีเงื่อนไขนำมาซึ่งความทุกข์ที่เลวร้ายที่สุดเราผูกพันด้วยห่วงโซ่แห่งความปรารถนา ความเกลียดชัง และความไม่รู้เราจึงเดินผ่านซัมซาราขอให้เราพยายามมองผ่านม่านแห่งความหลงผิดและเข้าใจธรรมชาติที่ไม่ถาวร ไม่น่าพอใจ และไม่เป็นตัวเองของสิ่งที่มีเงื่อนไขทั้งหมด
เมื่อรู้ความจริงนี้ในแบบที่แท้จริง เราตระหนักถึงเส้นทางสู่ความสุขสูงสุด นั่นคือนิบบานาขอให้เราเดินเส้นทางอันสูงศักดิ์สิทธิ์นี้ด้วยศรัทธาและความมุ่งมั่นอย่างไม่ยิ่ง นำทางมุมมองที่ถูกต้อง ความตั้งใจที่ถูกต้อง คำพูดที่ถูกต้อง การกระทำที่ถูกต้อง การใช้ชีวิตที่ถูกต้อง ความพยายามที่ถูกต้อง สติอย่างถูกต้อง และสมาธิที่ถูกต้อง
เมื่อวันนี้เกิดขึ้นขอให้เราจำคำสอนของพระพุทธเจ้า ซึ่งทำให้แต่ละช่วงเวลาเป็นโอกาสในการรับรู้และการเจริญเติบโตในคำพูดและการกระทำของเรา ขอให้เราได้รวบรวมความเมตตา ความเข้าใจ และจิตวิญญาณแห่งความไม่เห็นแก่ตัว
ในเวลาแห่งความไม่แน่นอน ขอให้เรายังคงยึดมั่นในธรรมและหาความสบายในที่หลบภัยของพระพุทธเจ้า ธรรม และสังขาทุกครั้งที่เราลืมหายใจ ขอให้เราเตือนถึงความเชื่อมโยงระหว่างกันของชีวิตทั้งหมดและความปรารถนาร่วมกันของเราเพื่อสันติภาพและการปลดปล่อย
เราจบคำอธิษฐานนี้ด้วยมนต์ที่จะพกติดตัวไปกับเราตลอดทั้งวัน:
“ขอให้ฉันปราศจากความหิว ขอให้ฉันเข้าใจธรรมชาติของสิ่งที่มีเงื่อนไข ขอให้ฉันตระหนักถึงนิบบานา ความสุขสูงสุด”
เมื่อหายใจเข้าเราพูดอย่างเงียบ ๆ ว่า “ปราศจากความหิว” หายใจออกเราพูดอย่างเงียบ ๆ ว่า “ตระหนักถึงนิบบานา”ให้มนต์นี้เป็นแนวความคิดคำพูดและการกระทำของเราในวันนี้และทุกวัน
ขอให้สิ่งมีชีวิตทุกคนมีความสุข ขอให้สิ่งมีชีวิตทุกคนเป็นอิสระ
สะดู, สะดู, สะดู
