ในออร่าที่เปล่งประกายของดวงอาทิตย์ยามเช้า ข้าพเจ้าจงน้อมถ่อมตนต่อคำสอนของพระพุทธเจ้า ธรรม และสังขา

ด้วยปัญญาในบทที่ 26 ข้อ 390 จากธรรมปฎีศักดิ์สิทธิ์เป็นแนวทางของฉัน ข้าพเจ้าพยายามที่จะล้างจิตใจของข้าพเจ้าให้พ้นจากทุกสิ่งที่ฉันจะพบว่าน่ารัก แต่จะทำให้ข้าพเจ้าหลงทางจากทางกลางได้

เมื่อวันหยุดลง ฉันเรียกภูมิปัญญาของคนที่รู้จัก เพื่อช่วยให้ฉันควบคุมจิตใจของฉันเพราะไม่มีอะไรดีกว่าสำหรับคนบริสุทธิ์ไปกว่าเมื่อเขาหันจิตใจจากสิ่งที่น่ารักข้าพเจ้าขอพระองค์พระผู้ยิ่งใหญ่ให้ช่วยข้าพเจ้าในความพยายามนี้

ขอให้ฉันเรียนรู้ที่จะละทิ้งความตั้งใจที่เป็นอันตรายโดยตระหนักถึงความไร้ประโยชน์และความทุกข์ทรมานที่พวกเขานำมาเพราะถึงขอบเขตที่เจตนาที่จะทำอันตรายจะหมดไป ความทุกข์ทรมานก็จะลดลง

ขอให้จิตใจของฉันขึ้นเหนือเสน่ห์ชั่วคราวของโลกทางวัตถุ และพบความสุขและความสงบในความเมตตา ความเมตตา และความสงบสุขแทน

เมื่อฉันเดินผ่านวันนี้ ขอให้ฉันปฏิบัติต่อทุกคนที่ฉันพบด้วยความเคารพและความรัก เหมือนกับเพื่อนที่รักขอให้การกระทำของฉันสะท้อนคำสอนของพระพุทธเจ้า และขอให้จิตใจของข้าพเจ้ายังคงไม่ผูกพันกับความสุขที่น่ารัก แต่ถาวรของชีวิต

ข้าพเจ้าแสวงหาลี้ภัยในพระพุทธเจ้า พระธรรม และสังขาขอให้เส้นทางของฉันส่องสว่างด้วยปัญญาอันศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขา นำฉันไปสู่การปลดปล่อยที่แท้จริงและการยุติความทุกข์ทรมานทั้งหมด

เมื่อฉันสิ้นสุดคำอธิษฐานนี้ ฉันถือมนต์ง่ายๆ ไว้ใกล้หัวใจ ซึ่งเป็นวลีเพื่อชี้นำความคิดและการกระทำของฉันตลอดทั้งวัน: “ขอให้ฉันปราศจากอันตรายขอให้ฉันปราศจากความทุกข์ทรมานขอให้จิตใจของฉันยังคงไม่ผูกพัน”

ในนามของพระพุทธเจ้า พระธรรม และสังขา ข้าพเจ้าจงน้อมด้วยความกตัญญูต่อวันใหม่นี้และโอกาสที่จะเดินตามเส้นทางแห่งความชอบธรรม