ในแสงที่อ่อนโยนของรุ่งอรุณฉันตื่นขึ้นด้วยความกตัญญูสำหรับอีกวันหนึ่งฉันอยู่ที่นี่ฉันอยู่ตอนนี้ฉันยังมีชีวิตอยู่ในเวลานี้ ข้าพเจ้าบริสุทธิ์และอยู่ในโอบกอดของธรรม
ข้าพเจ้าจำปัญญาของพระพุทธเจ้า คำสอนของพระองค์ในธรรมปฎา อันศักดิ์สิทธิ์ข้าพเจ้าไตร่ตรองบทที่เก้า ข้อหนึ่งร้อยยี่สิบแปดมันทำให้ฉันเตือนถึงความไม่ถาวรของชีวิต ความตายเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้และแพร่หลายทั่วไป
“ทั้งบนท้องฟ้าหรือกลางมหาสมุทรหรือโดยการเข้าไปในแยกภูเขา ไม่มีที่ใดในโลกที่คนจะไม่ถูกเอาชนะด้วยความตาย”
เมื่อเข้าใจความจริงของข้อนี้ ฉันพยายามที่จะใช้ชีวิตอย่างเต็มที่ ใช้ชีวิตอย่างมีสติเพื่อใช้ชีวิตอย่างเห็นอกเห็นใจฉันยอมรับความเป็นจริงของความตาย และด้วยการทำเช่นนั้น ฉันกอดความงามของชีวิต
ขอให้ฉันใช้วันนี้อย่างชาญฉลาดโดยรู้ว่ามันเป็นของขวัญขอให้ฉันปลูกฝังความเมตตาและความปัญญา ความเข้าใจและความเมตตาขอให้ข้าพเจ้าสร้างบุญเพื่อประโยชน์ของสิ่งมีชีวิตที่มีอารมณ์ทุกคน
ดังที่พระพุทธสอนว่า ไม่มีที่หลบภัยจากความตาย แต่มีที่หลบภัยในธรรมฉะนั้น ขอให้ข้าพเจ้าหลบภัยในพระพุทธเจ้า ธรรม และสงขา
ขอให้การกระทำของฉันสะท้อนเส้นทางแปดเท่าขอให้จิตใจของฉันเต็มไปด้วยเมตตา ความเมตตา ความกรุณาต่อสิ่งมีชีวิตทุกชนิดขอให้ข้าพเจ้าอยู่ท่ามกลางแสงธรรมปราศจากความกลัว ปราศจากความหลงผิด ปราศจากความทุกข์ทรมานที่เกิดจากความไม่รู้
เมื่อข้าพเจ้าออกไปในวันนั้น ข้าพเจ้าทรงนำปัญญานี้ไว้ในตัวฉัน
“ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่ รักอย่างเต็มที่ เข้าใจอย่างลึกซึ้ง”
ขอให้มนต์นี้เป็นแนวความคิดคำพูดและการกระทำของฉันขอให้มันเป็นสัญญาณแห่งแสงในความมืด เป็นแหล่งที่มาของความสะดวกสบายเมื่อเผชิญกับความไม่ถาวรของชีวิต
“ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่ รักอย่างเต็มที่ เข้าใจอย่างลึกซึ้ง”
ด้วยใจสงบและจิตใจที่สงบสุข ข้าพเจ้าจงน้อมด้วยความกตัญญูสำหรับวันใหม่นี้ สำหรับคำสอนของพระพุทธเจ้า สำหรับภูมิปัญญาของธรรม เพื่อความร่วมมือของสังขา
เป็นเช่นนั้น
