காலை சூரியனின் மென்மையான ஒளியில், நாம் நம் இதயங்களை சேகரிக்கிறோம், நம் மனதைச் சேகரிக்கிறோம், அறிவுறுத்தப்பட்டவரின் போதனைகளுடன் ஒத்துப்போகிறோம்.

பயத்தின் முன்னிலையில், மலைகள், காடுகள், தோடங்கள், மரங்கள் மற்றும் சன்னதிகளில் தஞ்சம் தேட ஆசைக்கப்படுகிறோம். ஒரு மேலோட்டமான ஆறுதல், ஒரு மாயக்க மறை, நமது ஒளி மற்றும் வழிகாட்டி ஆகிய புத்தரின் வார்த்தைகளை நினைவில் கொள்வோம்.

நாம் பயத்தால் தூண்டப்படக்கூடாது, அது நம் செயல்களையும் சிந்தனையையும் நிர்வகிக்கக்கூடாது. புத்தர் கற்பித்த தம்மத்தின் ஞானத்தில் ஆழமாகவும் ஆழமாகவும் அடைக்கலம் தேடுவோம்.

நான்கு உன்னதமான உண்மைகளின் அறிவில், துன்பத்தின் உண்மை, அதன் காரணம், நிறுத்தம் மற்றும் அதன் முடிவிற்கு வழிவகுக்கும் பாதை ஆகியவை அடங்கும். நமது அடைக்கலத்தைக் கண்டுபிடிப்போம், இந்த போதனைகள் நமது சிறந்த நண்பராக இருக்கட்டும்.

உன்னதமான எட்டு மடங்கு பாதையின் நடைமுறையில், சரியான பார்வை, நோக்கம், பேச்சு, செயல், வாழ்வாதாரம், முயற்சி, நினைவாற்றல், செறிவு ஆகியவை நமது அடைக்கலத்தைக் கண்டுபிடிப்போம், அவை நமக்கு உத்வேகமாக இருக்கட்டும்.

நம் பயத்தை இரக்கமாக, நம் அறியாமையை ஞானமாகவும், நம் வெறுப்பை அன்பாகவும் மாற்றட்டோம். புத்தர் மேலிருந்து கற்பித்தபடி நாம் நமக்கும் மற்றவர்களுக்கும் அடைக்கலமாக இருக்கட்டும்.

சூரியன் வானம் முழுவதும் தனது பயணத்தைத் தொடரும் போது, நினைவில் கொள்வோம், நாம் மறந்துவிடாதீர்கள். பயம் என்பது சூரியனும் மேகமும் சந்திக்கும் விழிப்புணர்வின் பரந்த வானத்தில் கடந்து செல்லும் மேகம்.

காலையின் அமைதியில், விடியலையின் அமைதியில், புத்தரையும், தம்மையும், சங்கத்தையும் - நமது அடைக்கலையும், நமது உண்மையையும், நமது பாடலையும் கௌரவிக்கிறோம்.

இந்த நாள் நினைவாற்றலால் நிரப்பப்படட்டும், நம் செயல்கள் நம் நோக்கத்தை பிரதிபலிக்கட்டும். புத்தரின் போதனைகள் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும், செலவழித்த ஒவ்வொரு தருணத்திலும் நமக்கு வழிகாட்டட்டும்.

நாம் முன்னேறும் போது, ஒளியின் விளக்கி, வலிமையின் மூலமான இந்த மந்திரம் எதிரொலிக்கட்டும். “பயத்தால் அல்ல, ஞானத்தினாலும் இரக்கத்தாலும் தூண்டப்பட்டு, புத்தர், தம்மா, சங்கம் ஆகியோருக்கு நான் மீண்டும் மீண்டும் தஞ்சம் செல்கிறேன்.”

ஆகவே, தம்மபாதத்துடன் நாம் இணைந்தபடி, அத்தியாயம் 14 வசனம் 188. “பயத்தால் அல்ல, ஞானத்தினாலும் இரக்கத்தாலும் தூண்டப்பட்டு, புத்தர், தம்மா, சங்கம் ஆகியோருக்கு நான் மீண்டும் மீண்டும் தஞ்சம் செல்கிறேன்.”