ในความเงียบสงบของรุ่งอรุณครั้งใหม่นี้ เรารวบรวมความคิด หัวใจ และวิญญาณของเราเพื่ออาบน้ำในภูมิปัญญาของธรรมภาดาศักดิ์สิทธิ์
ในขณะที่เรายอมรับความลึกลับของการดำรงอยู่เราก็ไตร่ตรองถึงคำสอนที่ลึกซึ้งในบทที่ 21 ข้อ 290ข้อที่นำเราไปสู่ความสุขที่ยิ่งใหญ่ขึ้นเป็นข้อที่ให้ความรู้เส้นทางสู่ปัญญาของเรา
ด้วยหัวใจของเราเปิดกว้าง เราอ่าน:
“ด้วยแสงของดวงอาทิตย์ยามเช้า เรายอมรับความสุขที่น้อยกว่าของชีวิต
เหมือนเงาที่ชั่วคราว พวกมันเต้นรำบนขอบจิตสำนึกของเรา
ชั่วคราวชั่วคราวพวกเขาให้ความสุขชั่วคราว
แต่ในแกนกลางของสิ่งมีชีวิตของเรา เราปรารถนาที่จะมีความสุขมากขึ้น
ความสุขที่เหนือกว่าสิ่งที่เป็นรูปธรรมทางกายภาพและชั่วคราว
ด้วยปัญญาเป็นแนวทางของเรา เราละทิ้งสิ่งที่น้อยกว่า
ยอมรับความท้าทาย ยอมรับการเจริญเติบโต ยอมรับเส้นทางสู่การตรัสรู้
ในความเงียบของหัวใจเราพบความสุขที่แท้จริง
ในความลึกของจิตวิญญาณของเรา เราพบสันติภาพที่ยั่งยืน
ในภูมิปัญญาของธรรมปฎา เราได้พบแสงชี้แนะของเรา
ขอให้เราจำได้ในขณะที่เราเดินทางผ่านวันนี้
เพื่อไม่แสวงหาสิ่งชั่วคราว แต่เป็นนิรันดร์
ไม่ต้องการสิ่งชั่วคราว แต่สิ่งที่เหนือชั้น
เพื่อไม่ให้ความสำคัญกับสิ่งชั่วคราว แต่เป็นนิรันดร์
เพราะการละทิ้งผู้ที่น้อยกว่า เราพบผู้ยิ่งใหญ่ขึ้น
ในการละทิ้งสิ่งชั่วคราว เราพบสิ่งนิรันดร์
ในการยอมจำนนของวัสดุเราพบจิตวิญญาณ
ให้เราพกภูมิปัญญานี้ไปกับเราในขณะที่เรานำไปสู่ความท้าทายและความสุขในวันนี้
นำโดยคำสอนของธรรมภาดา นำโดยแสงแห่งปัญญาของพระพุทธเจ้า”
และเมื่อเราสรุปคำอธิษฐานของเรา ให้เราถือมนต์นี้ไว้ในใจของเรา โดยทำซ้ำมันเพื่อเตือนเส้นทางของเรา:
“ละทิ้งสิ่งที่น้อยกว่า โอบกอดสิ่งที่ใหญ่กว่า”
ขอให้มนต์นี้ชี้นำการกระทำ ความคิด และหัวใจของเรา นำเราไปสู่เส้นทางแห่งความสุข แห่งปัญญา และการตรัสรู้
อ้อมจันติ, ศันติ, จันติสันติภาพ, สันติภาพ, สันติภาพ
