ในความสงบอันสงบของแสงยามเช้า ข้าพเจ้าจงน้อมด้วยความเคารพต่อความจริงของธรรม ภูมิปัญญาของพระพุทธเจ้า และความร่วมมือของสังขาเมื่อตื่นขึ้นสู่ความเปราะบางของร่างกายนี้ ข้าพเจ้าตระหนักถึงความไม่ถาวรของมันเช่นเดียวกับหม้อดินเหนียวที่ขึ้นรูปและรูปทรงถูกกำหนดให้สลายกลับสู่โลก
ขอให้ข้าพเจ้าปลูกฝังความแข็งแกร่งของเมืองที่แข็งแกร่งในจิตใจของฉัน ยืดหยุ่นท่ามกลางกระแสลวงล่อลวงของมาราด้วยสติเหมือนโล่ของข้าพเจ้า และปัญญาเหมือนดาบของฉัน ขอให้ข้าพเจ้าเอาชนะกองทัพแห่งความไม่รู้ ความหลงผิด และความปรารถนา
ความรักและความเห็นอกเห็นใจไร้ขอบเขต เป็นแสงชี้แนะของฉันในสนามรบแห่งนี้ ส่องสว่างเส้นทางสู่การปลดปล่อยให้ฉันเป็นเกาะท่ามกลางมหาสมุทรที่มีพายุ เป็นสัญญาณแห่งความเงียบสงบท่ามกลางความวุ่นวายๆ
ด้วยทุกลมหายใจ ขอให้ข้าพเจ้าเข้าใจลึกซึ้งยิ่งขึ้น ปลูกฝังปัญญาของฉัน และเสริมสร้างความมุ่งมั่นของฉันขอให้ข้าพเจ้าปกป้องความพิชิตของจิตใจของฉัน โดยยังไม่ยึดติดกับการสรรเสริญหรือวิจารณ์ ผลกำไรหรือสูญเสีย ความสุข หรือความเจ็บปวด
เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นมา ความมุ่งมั่นของฉันในเส้นทางแปดเท่าเช่นกันจงมีสติในแต่ละช่วงเวลา ขอให้ข้าพเจ้าอยู่ด้วยปัญญาแห่งความรู้ ความกล้าหาญในการทำ และความเมตตาของการมีชีวิต
และตลอดทั้งวัน ทุกครั้งที่ฉันลมหายใจฉันขอให้ฉันทำซ้ำมนต์ว่า “ร่างกายของฉันเป็นเปราะบาง จิตใจของฉันแข็งแกร่งด้วยปัญญา ข้าพเจ้ายังคงไม่ผูกพัน”
ขอให้คำอธิษฐานตอนเช้านี้เป็นเครื่องเตือนถึงจุดประสงค์เส้นทางของฉัน และศักยภาพของฉันในภูมิปัญญาของธรรมปฎา ขอให้ข้าพเจ้าได้พบความแข็งแกร่งในการเดินทางไปในวันข้างหน้าด้วยความกตัญญู ข้าพเจ้าจงต่อพระพุทธเจ้า ธรรม และสังขา
พุทธรรม ศรัณามกักชมี, ธรรมม์ศรัณัม กาชมี, สังขมศรัณม กาชมี
(ร่างกายของฉันเป็นเปราะบางจิตใจของฉันแข็งแกร่งด้วยปัญญาฉันยังคงไม่ผูกพัน)
