ในแสงอันอ่อนโยนของรุ่งอรุณใหม่นี้ เราได้มารวมตัวกันในความเงียบสงบ ซึ่งมีพื้นฐานมาจากภูมิปัญญาของธรรมภาดา บทที่ 12 ข้อ 164
ให้เราอ่าน:
“เช่นเดียวกับไม้ไผ่ ขอให้เราไม่ผลิตผลจากการทำลายตัวเอง
จากมุมมองที่บิดเบี้ยว ขอให้เราได้รับอิสระ
ในคำสอนของบรรดาผู้สูงศักดิ์สิทธิ์ขอให้เราหาที่หลบภัย
ขอให้เราแสวงหาแนวทางและภูมิปัญญา ไม่ให้เราดูเถิด
เมื่อเผชิญกับความไม่รู้จัก ขอให้ความอดทนเป็นเพื่อนของเรา
ในความหยิ่งใหญ่ ขอให้ความอ่อนน้อมถ่อมตนเป็นผู้พิทักษ์ของเรา
ในการกระทำ คำพูด และความคิดของเรา ขอให้ความเห็นอกเห็นใจนำทางเรา
ในคำสอนของคนที่สมบูรณ์แบบ ขอให้เราพบความสบายใจ
อย่าดูเถียงความรู้ที่นำไปสู่การปลดปล่อย
เพราะไม้ไผ่จะออกผลจนร่วงเท่านั้น
ถูกลงไปด้วยเปลวไฟแห่งความไม่รู้มันพบกับการทำลายตัวเอง
ขอให้เราเรียนรู้และเติบโตไม่ตกเหมือนไม้ไผ่
ในคำสอนของพระพุทธเจ้าขอให้เราพบเส้นทางของเรา
ในภูมิปัญญาของธรรม ขอให้เราพบความจริงของเรา
ขอให้เราพบความแข็งแกร่งของเราในสหสัมพันธ์ของสังขา
ในแสงแห่งปัญญา ขอให้ความไม่รู้ของเราถูกขจัดออกไป
ขอให้เราปลูกฝังหัวใจแห่งความเข้าใจ
จิตใจแห่งความรัก ชีวิตที่ไม่เป็นอันตราย
ในภูมิปัญญาของบรรดาผู้ที่สมบูรณ์แบบ ขอให้เราพบการปลดปล่อยของเรา
ในคำสอนของบรรดาผู้สูงศักดิ์สิทธิ์ขอให้เราพบสันติภาพ”
ตอนนี้ขอให้เราสรุปด้วยมนต์ของเราสำหรับวันนี้ เพื่อนำมาใช้ในใจและจิตใจของเรา:
“ขอให้ฉันเรียนรู้และเติบโตไม่ตกลงเหมือนไม้ไผ่”
ขอให้มนต์นี้เตือนเราถึงปัญญาของคนที่สมบูรณ์แบบและนำทางเราในการเดินทางตลอดทั้งวันขอให้เราใช้ชีวิตด้วยสติความเห็นอกเห็นอกเห็นใจและความเข้าใจเพื่อประโยชน์ของสิ่งมีชีวิตทุกชนิด
