ในรุ่งอรุณอันเงียบสงบของวันใหม่นี้ ข้าพเจ้าหันหัวใจไปสู่คำสอนของธรรมปฎา และภูมิปัญญาของคนที่รู้สึก
เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นจิตสำนึกของฉันก็ตื่นขึ้นเช่นกัน สะท้อนถึงคำพูดของคนที่มีคุณธรรม ละทิ้งความผูกพันและไม่ต้องการความสุขชั่วคราวของโลกขอให้ฉันจำไว้ว่าจะละทิ้งทุกสิ่งที่ผูกข้าพเจ้า เพราะการแยกตัวจะมีการปลดปล่อย
ขณะที่น้ำค้างยามเช้าจูบหญ้า ข้าพเจ้ากอดเส้นทางของคนฉลาด ไม่หลงใหลลมแห่งความสุขหรือความเศร้าโศกเช่นเดียวกับภูเขาที่มั่นคงท่ามกลางฤดูกาลที่เปลี่ยนแปลง ขอให้ข้าพเจ้ายังคงไม่กระตุ้นจากความสุขและความเศร้าโศกจนถึงสถานะของความเท่าเทียมกัน
เมื่อดอกบัวบานไม่สัมผัสกับน้ำโคลน ข้าพยายามที่จะอาศัยอยู่ในโลกนี้แต่ยังคงไม่มีรอยเปื้อนขอให้แสงแห่งภูมิปัญญานำฉันไปสู่การเดินทางแห่งชีวิตนี้ ช่วยให้ฉันมองข้ามม่านแห่งภาพลวงตา
ในความเงียบของรุ่งอรุณข้าพเจ้าให้เกียรติพระพุทธรูปในตัวฉัน ธรรมที่ชี้นำฉัน และสังฆที่สนับสนุนฉันฉันสาบานว่าจะใช้ชีวิตอย่างมีสติด้วยความเมตตาและความเข้าใจเดินเบา ๆ บนโลกอย่างอ่อนโยน
ในจิตวิญญาณของคำสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าจบคำอธิษฐานนี้ด้วยมนต์ว่า “ประตู ประตู ปาราเกต พาราซามเกต โบดีสวาฮา” - หายไป, หายไป, ไปไกลไปอีก, ไปไกลเกินไปอย่างสิ้นเชิง การตรัสรู้ สวัสดีเถิด!
ขอให้ฉันจำสิ่งนี้ตลอดทั้งวัน เพื่อเป็นการเตือนความมุ่งมั่นของฉันต่อเส้นทางแห่งปัญญา ความเห็นอกเห็นใจ และการตรัสรู้ขอให้สิ่งมีชีวิตทุกคนมีความสุข ขอให้สิ่งมีชีวิตทุกคนเป็นอิสระ
