ในแสงอันเงียบสงบของรุ่งอรุณเราตื่นขึ้น
ระลึกถึงลมหายใจอันศักดิ์สิทธิ์ที่ช่วยพวกเรา
อย่างอ่อนโยนเราตระหนักถึงธรรมชาติชั่วคราวของทุกสิ่ง

ด้วยความชัดเจน เราเห็นความจริงในภูมิปัญญาของธรรมาภดา
“ผู้ที่ไม่มีความผูกพันกับจิตใจและร่างกาย
ใครไม่โศกเศร้าในสิ่งที่เขาไม่มี -
เขาถูกเรียกว่าพระภิกษุอย่างแท้จริง”

โอ้ ผู้มีเมตตาอันยิ่งใหญ่ นำเราไปสู่ความรอบคอบ
ช่วยให้เราละทิ้งความผูกพันกับจิตใจและร่างกาย
ขอให้เราส่งเสริมจิตใจที่ไม่ยึดติดกับสิ่งชั่วคราว
แต่พบความสงบในธรรมชาติที่ไม่ถาวรของทุกสิ่ง

เราปรารถนาที่จะรวบรวมจิตวิญญาณของพระสงฆ์อันสูงศักดิ์
ใครไม่โศกเศร้าในสิ่งที่ไม่ใช่
แต่พบความสุขในความเรียบง่ายของการมีชีวิต

ขอให้เราเข้าใจว่าจิตใจและร่างกายของเราเป็นเพียงเส้นเลือด
ในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่แห่งการดำรงอยู่เราเป็นเพียงหยด
ขอให้เราปลูกฝังภูมิปัญญาและความเมตตาในทุกความคิด คำพูด และการกระทำ

เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นจิตสำนึกของเราก็เช่นกัน
ได้รับคำแนะนำจากคำสอนของพระพุทธเจ้า
เรามุ่งมั่นที่จะเดินตามเส้นทางกลาง
ปราศจากความผูกพันในความสมดุลเราพบตัวตนที่แท้จริงของเรา

ในความเงียบของหัวใจของเราเราก็ทำซ้ำ
“Anicca, Dukkha, Anatta” - ความไม่ถาวร, ความทุกข์ทรมาน, ไม่ใช่ตัวเอง
มนต์ที่จะแนะนำเราตลอดทั้งวัน
เป็นการเตือนความจำอย่างต่อเนื่องเกี่ยวกับธรรมชาติชั่วคราวของเราและเส้นทางสู่การปลดปล่อย

อนิกกา, ดูกขา, อนัตตา,
อนิกกา, ดูกขา, อนัตตา,
อนิกกา, ดูกขา, อนัตตา