இந்த புதிய விடியலையின் இனிமையான அமைதியில், தெய்வீக தம்மபாதத்தின் ஞானத்தில் நம்முடைய எண்ணங்களையும், நம் இதயங்களையும், நமது ஆவிகளையும் சேகரிக்கிறோம்.

இருப்பின் மர்மத்தை நாம் ஏற்றுக்கொள்ளும்போது, அத்தியாயம் 21, வசனம் 290 இன் ஆழமான போதனைகளை நாம் சிந்திக்கிறோம். அதிக மகிழ்ச்சியை நோக்கி நம்மை வழிநடத்தும் ஒரு வசனம், ஞானத்திற்கான நம் பாதையை அறிவூட்டும் ஒரு வசனம்

நம்முடைய இதயங்கள் பரவலாக திறந்திருப்பதால், நாம் ஓதுகிறோம்:

“காலை சூரியனின் ஒளியால், வாழ்க்கையின் குறைந்த மகிழ்ச்சிகளை நாங்கள் ஒப்புக்கொள்கிறோம்.
விரைவான நிழல்களைப் போலவே, அவை நம் நனவின் விளிம்பில் நடனமாடுகின்றன,
தற்காலிக, நிலையானவை, அவை எங்களுக்கு தற்காலிக இன்பத்தை வழங்குகின்றன.

ஆனாலும், நமது உயிரினங்களின் மையத்தில், நாம் ஒரு பெரிய மகிழ்ச்சிக்காக விரும்புகிறோம்,
உறுதியான, உடல் ரீதியான, விரைவானவற்றை மீறும் ஒரு மகிழ்ச்சி.

நமது வழிகாட்டியாக ஞானத்துடன், குறைவானவற்றை நாம் கைவிடுகிறோம்.
சவாலைத் தழுவி, வளர்ச்சியைத் தழுவி, அறிவொளிக்கான பாதையைத் தழுவுதல்.

நம் இதயங்களின் அமைதியில், உண்மையான மகிழ்ச்சியைக் காண்கிறோம்,
நம் ஆத்மாக்களின் ஆழத்தில், நீடித்த அமைதியைக் காண்கிறோம்,
தம்மபாத ஞானத்தில் நமக்கு வழிகாட்டும் ஒளியைக் காண்கிறோம்.

இந்நாளில் நாம் பயணம் செய்யும் போது நினைவில் கொள்வோம்,
அநேகமானதை அல்ல, நித்தியத்தையும் தேடும்படி,
நிலையானதை அல்ல, பரிசுத்தமானதை விரும்புவது,
விரைவானவற்றை அல்ல, நித்தியத்தை நேசிப்பது.

குறைவானவற்றை விட்டுவிடுவதில், பெரியவர்களைக் காண்கிறோம்.
தற்காலிகத்தை விட்டுவிடுவதில், நித்தியத்தைக் காண்கிறோம்,
பொருளின் சரணடைவில், ஆன்மீகத்தைக் காண்கிறோம்.

இந்த நாளின் சவால்களையும் மகிழ்ச்சிகளையும் நாம் செல்லும்போது, இந்த ஞானத்தை நம்முடன் கொண்டு செல்வோம்,
புத்தரின் ஞானத்தின் ஒளியால் வழிநடத்தப்பட்ட தம்மபாதத்தின் போதனைகளால் வழிநடத்தப்படுகிறது.”

நம்முடைய ஜெபத்தை முடிக்கும்போது, இந்த மந்திரத்தை நம் இதயங்களில் கொண்டு செல்லலாம், அதை நம் பாதையின் நினைவூட்டலாக மீண்டும் சொல்கிறோம்:

“குறைவானதை கைவிடுங்கள், பெரியதை தழுவுங்கள்.”

இந்த மந்திரம் நமது செயல்களையும், நம் எண்ணங்களையும், நம் இதயங்களையும் வழிநடத்தி, அதிக மகிழ்ச்சி, ஞானம் மற்றும் அறிவொளி ஆகியவற்றின் பாதையை நோக்கி நம்மை வழிநடத்தும்.

ஓம் சாந்தி, சாந்தி, சாந்தி. அமைதி, அமைதி, அமைதி.