ในแสงที่เงียบสงบของรุ่งอรุณฉันนั่งอยู่ในภาพสะท้อนที่เงียบสงบ
ยอมรับความกลัวเบื้องต้นที่กระตุ้นให้มนุษย์ผิดทิศทาง
ไปยังเนินเขา ไปยังป่า ไปยังป่าไม้ที่ศักดิ์สิทธิ์ ผู้ชายเร่งรีบไปในทุกข์ทรมานของพวกเขา
แสวงหาลี้ภัยในโลกหลีกเลี่ยงแสงภายใน

ขอให้ข้าพเจ้าไม่ถูกขับไล่ด้วยความกลัว และขอให้ข้าพเจ้าไม่ถูกผูกพันด้วยความหลบภัย
แต่แสวงหาภูมิปัญญาของพระพุทธเจ้า ซึ่งพบศักดิ์สิทธิ์ที่แท้จริง
ด้วยสติและชัดเจน ขอให้ฉันเห็นภาพลวงตาของโลก
และเจาะผ่านม่านแห่งความกลัว และขจัดความสับสนทุกอย่าง

เช่นเดียวกับบัวขึ้นจากความลึกที่มืดมนบริสุทธิ์และสดใส
ขอให้ข้าพเจ้าลุกขึ้นเหนือความกลัวของฉัน โดยนำทางแสงของพระพุทธเจ้า
ในทุกลมหายใจ ในทุกการเต้นของหัวใจ ขอให้ฉันพบพระคุณของพระพุทธเจ้า
ในทุกขั้นตอน ในทุกช่วงเวลา ขอให้ฉันเห็นใบหน้าของพระพุทธเจ้า

เพราะว่ามันไม่ได้อยู่ในที่ห่างไกล จึงสามารถแสวงหาที่หลบภัยได้
แต่ในความลึกที่เงียบอยู่ภายใน ปัญญาของพระพุทธเจ้าก็ถูกจับได้
ในความเมตตาและความเมตตา ในความสมดุลของจิตใจ
ขอให้ข้าพเจ้าหาที่หลบภัยที่แท้จริงในความไม่ถาวรของทุกสิ่ง

ด้วยคำอธิษฐานนี้ ข้าพเจ้าตั้งเจตนาของข้าพเจ้าเมื่อวันใหม่กำลังดำเนินขึ้น
เพื่อใช้ชีวิตด้วยความตระหนักอย่างมีสติตามคำสอนของพระพุทธเจ้า
ขอให้ฉันเดินด้วยปัญญาอ่อนโยน ขอให้ฉันพูดด้วยความจริงที่รัก
ขอให้ฉันกระทำด้วยความเมตตาอย่างมีสติในวัยชราและในวัยหนุ่มสาว

และเมื่อฉันเดินทางไปตลอดทั้งวัน มนต์ง่ายๆที่ฉันจะโอบกอด
ทำซ้ำด้วยลมหายใจอย่างระมัดระวังในทุกเวลาและสถานที่:

“ภายใต้สายตาที่ระมัดระวังของพระพุทธเจ้า ความกลัวไม่มีขีดข้าพเจ้า
ในทุกความคิด ในทุกการกระทำ ขอให้ข้าพเจ้าประดิษฐ์สันติภาพและเป็นอิสระ”