अरे दैवी प्रकाश, अनंत चेतना आणि अंतिम वास्तव, मी मार्गदर्शन आणि शक्ती शोधून
भगवद्गीता १६.१२ मध्ये वर्णन केल्याप्रमाणे, वासा आणि रागाने चाललेल्या इच्छांच्या गुलामपणाची गुलामता मी मान्य करतो. या साखळी तोडण्यासाठी आणि भौतिकवादी प्राप्तीच्या भ्रमांपासून जाण्यासाठी मी तुमच्या दैवी बुद्ध
परमेश्वर, मला समजून घेण्यास मदत करा की अन्यायी माध्यमांद्वारे संपत्ती जमा करणे केवळ तात्पुरते भौतिक इंद्रियांना पोष क्षणीच्या आनंदांसाठी अन्यायी कृतींमध्ये सोडण्याच्या प्रालंबनाचा प्रतिकार करून मला नीतिमानाच्या मार्गावर अनुसरण करण्याची
इंद्रियांच्या थोड्या प्राप्तीऐवजी अंतर्गत शांती आणि आध्यात्मिक वाढीमुळे खरा समाधान उद्भवतो असा श मला इच्छेने अंधळा होऊ नये, परंतु मला धर्मच्या तत्त्वांनुसार मार्गदर्श
माझ्याकडे नसलेल्या प्रत्येक गोष्टींसाठी संतुष्टता आणि कृतज्ञता वाढविण्याऐवजी मला शिकवा. मला प्राप्त करण्याऐवजी देण्यात आणि निस्वार्थपणे इतरांची सेवा करून कर्मयोगाच्या गुणधर्मांचे प्रकल्प करून आनंद
यश किंवा अपयशामुळे, आनंद किंवा वेदनामुळे अस्पष्ट असलेल्या समतेची स्थिती मिळवण्याचा मी प्रयत्न करू. मला लक्षात ठेवू द्या की हे जीवनाच्या चक्रातील परंतु अस्थिर टप्पे आहेत आणि त्यांच्याशी जोडलेले
माझ्या इंद्रियांवर नियंत्रण ठेवण्याची सामर्थ्य मला द्या आणि त्यांच्याद्वारे गुप्तप जन्म-मृत्यूच्या चक्रापासून मुक्ती घेऊन मला नीतिमान, सत्य आणि प्रेमाच्या मार्गावर चालू द्या.
जेव्हा मी या प्रार्थनेच्या शेवटी येतो तेव्हा मी दिवसभर स्मरण करणार आणि पाचणार मंत्रासह सोडतो:
“ओम शांती शांती शांती”
माझ्या मनात शांती, माझ्या परिसरात शांती आणि दैवी शक्तीच्या प्रकृतीत शांती मिळेल.
