దైవ సన్నిధి, సర్వ ఉనికికి మూలం, నేను ఈ రోజు వినయంగా మీ ముందు వస్తాను. సూర్యుడు ఉదయించి ప్రపంచం మేల్కొల్పే కొద్దీ, నేను కూడా, నా ముందు ఉన్న కర్తవ్యానికి మేల్కొలుపు.

గీసిన ప్రతి శ్వాసతో, నా చర్యల ఫలాలకు నా అటాచ్మెంట్ను విడుదల చేయమని నాకు నేర్పండి. చెట్లు ఫలాలు ఇచ్చినట్లే కానీ వాటిని తినకూడదు, నేను కూడా నా విధులను నిర్వర్తించనివ్వండి, ప్రతిఫలం కోసం కాదు, కానీ అది నా సహజ స్వభావం, నా ధర్మం కనుక.

ఓ దివ్య, ఫలితాలవల్ల స్వయంచేయబడకుండా, చర్యపైనే దృష్టి పెట్టడానికి నాకు మార్గనిర్దేశం చేయండి. నా పని మీకు అర్పణగా, నా భక్తికి, శరణాగతానికి ఒక నిబంధనగా ఉండనివ్వండి. 3.19 శ్లోకములో గీత బోధిస్తున్నట్లే, నా అనుసంధానించని చర్యల ద్వారా నేను పరమాత్ముని పొందవచ్చును.

ప్రతి పనితోనూ, ప్రతి మాటతోనూ, ప్రతి ఆలోచనతోనూ, నా కర్తవ్యం ఫలితం పట్ల కాదు, కార్యానికే అని గుర్తుంచుకుందాం. నా చర్యలు నిస్వార్ధంగా, నిరీక్షణ లేనివి, స్వచ్ఛమైన ఉద్దేశం తో నిండి ఉండనివ్వండి.

ప్రతిఫలం కోరిక లేకుండా, శ్రద్ధతో మరియు అంకితభావంతో నా విధులను నిర్వర్తించి, మీ దైవిక చిత్తం ప్రవహించే ఒక పాత్రగా నేను గాక.

ఈ భూలోక ఉనికి యొక్క సుడిగాలి గుండా నేను నావిగేట్ చేస్తున్నప్పుడు, భగవద్గీత జ్ఞానంలో లంగరు వేయనివ్వండి, అనుబంధాన్ని వదులుకోవడం ద్వారా, నేను పరమేశ్వరునికి అంగుళం దగ్గరగా ఉన్నానని నిరంతరం నన్ను గుర్తు చేసుకుంటూ.

ఇప్పుడు, నేను ఈ రోజులోకి అడుగు పెట్టేటప్పుడు, ప్రతి శ్వాసతో దాన్ని పునరావృతం చేస్తూ, నా హృదయంలో ఈ క్రింది మంత్రం మోసుకోవచ్చును:

“కర్మన్యే వధికరస్తే, మా ఫలేశౌ కదా చన” (మీ విధులను నిర్వర్తించడమే మీ హక్కు, ఫలితం దావా వేయవద్దు).

ఈ మంత్రం నాకు మార్గనిర్దేశం గాక, నన్ను గుర్తు చేసి, మీ దైవిక జ్ఞానం మరియు కృపాలో నన్ను ఎంకరేజ్ చేస్తూ, రోజంతా దైవిక కాంతితో నన్ను నింపండి గాక.

ఓం శాంతి శాంతి శాంతి. (శాంతి, శాంతి, శాంతి)