దైవిక కాంతి, అన్నింటినీ దాటిపోయే అనంతమైన చైతన్యం,

నేను తెల్లవారుజాము విరామంలో మేల్కొలుపు, ఆత్మ ప్రయాణానికి కృతజ్ఞత మరియు గౌరవంతో నిండిన నా హృదయం,
శరీర పరిమితులను మించిపోయే ప్రయాణం, కాల పరిమితులను మించిపోయే ప్రయాణం.

నేను బాల్యం నుండి యవ్వనం వరకు, మరియు యవ్వనం నుండి వృద్ధాప్యం వరకు ప్రయాణం చేస్తున్నప్పుడు,
భగవద్గీత 2.13లోని కలకాలం జ్ఞానాన్ని నేను ఎప్పుడూ గుర్తుంచుకుంటాను గాక,
ఆత్మ యొక్క శాశ్వతమైన స్వభావాన్ని, అనేక శరీరాల గుండా, అనేక జీవితాల గుండా దాని అంతం కాని ప్రయాణాన్ని నాకు గుర్తు చేస్తోంది.

ఈ జ్ఞానం నా అవగాహనను, నా దృక్పథాన్ని, నా చర్యలను రూపుదిద్దుకుగాక,
మూర్తీభవించిన ఆత్మ బాల్యం నుండి యవ్వనం వరకు వృద్ధాప్యం వరకు నిరంతరం వెళుతున్నట్లే,
అదేవిధంగా, మరణం సమయంలో, ఆత్మ మరొక శరీరంలోకి వెళుతుంది,
తెలివైనవారు దీని వల్ల భ్రమపడరు.

జీవితం యొక్క ఎబ్బుల మరియు ప్రవాహాల గుండా నేను కదులుతున్నప్పుడు, అశాశ్వత ప్రపంచంలోని భ్రమలచే నన్ను స్వయంచేయనివ్వండి,
శాశ్వతమైన ఆత్మ యొక్క సత్యాన్ని, అందరినీ పరిభ్రమిస్తున్న అనంతమైన చైతన్యంలో నాకు గ్రౌండ్ అవుదాం.

నేడు మరియు ప్రతిరోజూ, నేను ఈ సత్యంతో అనుగుణంగా జీవించవచ్చును,
నా ఆలోచనలు, మాటలు, కార్యములు ఆత్మ ప్రయాణము యొక్క జ్ఞానమును ప్రతిబింబించు గాక,
ఆత్మ యొక్క శాశ్వత స్వభావం యొక్క అవగాహనలో నేను ప్రశాంతతను కనుగొనవచ్చును గాక,
సనాతన ధర్మ విలువలను పొందుపరుస్తూ కరుణ, దయ, ప్రేమతో జీవిస్తాను గాక.

ఈ ప్రార్థనను నా దివ్య స్వభావం యొక్క జ్ఞాపకం “అహం బ్రహ్మాస్మి” అనే మంత్రంతో ముగించాను.
“అహం బ్రహ్మాస్మి,” నేను విశ్వం, నేను దైవం.

నా దైవిక సారాన్ని నన్ను గుర్తు చేసుకుంటూ రోజంతా ఈ మంత్రం పునరావృతం గాక,
ఈ మంత్రం నాకు మార్గనిర్దేశం గాక, నాకు స్ఫూర్తినిచ్చి, నా మార్గాన్ని ప్రకాశింపజేయు గాక

ఓం శాంతి శాంతి శాంతి - శాంతి, శాంతి, శాంతి.