ในรุ่งอรุณที่เงียบสงบของวันใหม่นี้ ฉันรวบรวมความคิดของฉันและยังคงหัวใจของฉันอยู่คำสอนของธรรมภาดาเป็นแนวทางของฉัน ทำให้ฉันเตือนถึงความสำคัญของศีลธรรมและการควบคุมตนเอง
ด้วยลมหายใจแต่ละครั้ง ฉันสูดดมปัญญาของพระพุทธเจ้า และเมื่อหายใจออกแต่ละครั้ง ฉันจะปลดปล่อยความอยากและความปรารถนาที่นำไปสู่ความทุกข์ทรมานฉันเข้าใจว่าความสุขของโลกแม้ว่าจะล่อใจ แต่ก็หายไปและสามารถนำไปสู่ความเจ็บปวดได้
เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นความมุ่งมั่นของฉันก็เช่นกันข้าพเจ้าจำได้ถึงบทที่ขี้เกียรติจากนิรายวัคกะ บทที่ 22 ข้อ 308ภาพที่สดใสของการกลืนลูกบอลเหล็กสีแดงที่ลุกไหม้เหมือนไฟ ทำหน้าที่เป็นเครื่องเตือนความทรงจำอย่างชัดเจนมันจะแย่กว่ามากที่จะสูญเสียตัวเองในความผิดศีลธรรม ที่จะไม่ควบคุมการกระทำของฉัน และใช้ประโยชน์ที่คนใจกว้างมอบให้ฉันในทางที่ผิด
ขอให้ข้าพเจ้าเดินผ่านวันนี้ด้วยความรู้สึกหน้าที่ที่แข็งแกร่ง หัวใจที่เต็มไปด้วยความเห็นอกเห็นใจ และจิตใจที่นำทางปัญญาให้ฉันคำนึงถึงการกระทำ คำพูด และความคิดของฉันอย่าให้ข้าพเจ้าหลงทางจากเส้นทางแห่งความชอบธรรม อย่าให้ข้าพเจ้ากลายเป็นภาระต่อบรรดาผู้ที่เมตตาต่อข้าพเจ้า
เมื่อฉันโค้งศีรษะและปิดคำอธิษฐานนี้ ฉันพกมนต์ง่ายๆไปด้วยวลีที่ฉันจะใช้เพื่อชี้นำการกระทำของฉันและเตือนฉันถึงความมุ่งมั่นของฉันต่อเส้นทางแห่งความชอบธรรม: “ในศีลธรรมและการควบคุมตนเองฉันพบความสงบของฉัน”
ด้วยเหตุนี้ฉันก้าวเข้าสู่วันนี้ โดยมีพื้นฐานมาจากสติและเสริมด้วยศีลธรรมและนำโดยการควบคุมตนเองข้าพเจ้าจะพยายามยึดมั่นในค่านิยมและคำสอนของพระพุทธเจ้า ใช้ชีวิตที่เกียรติศรัทธาที่วางไว้ในตัวฉัน
ในด้านศีลธรรมและการควบคุมตนเองฉันพบความสงบของฉันในด้านศีลธรรมและการควบคุมตนเองฉันพบความสงบของฉัน
