ในอ้อมกอดอันอ่อนโยนของดวงอาทิตย์ยามเช้า ข้าพเจ้ายืนต่อหน้าจักรวาลที่ไร้ขอบเขต เปิดหัวใจของฉันสู่ภูมิปัญญาของธรรมภาดา และถ่อมตัวเองตามคำสอนของพระพุทธเจ้า

ขณะที่ฉันหายใจเข้าสู่ความสดชื่นของวันใหม่ ฉันก็ไตร่ตรองถึงข้อที่มาจากพระคัมภีร์ปาวักกา บทที่ 9 ข้อ 127ฉันเตือนว่าฉันไม่สามารถหลบหนีผลที่ตามมาจากการกระทำของฉันได้ทั้งบนท้องฟ้าหรือในทะเลกลางมหาสมุทรหรือในช่องทางภูเขาที่ลึกที่สุดโอ้พระราชบัญญัติของพระคัมภีร์นั้นลึกซึ้งแค่ไหน ผลของการกระทำของข้าพระองค์ ความดีและความชั่วร้าย

ข้าพเจ้าจงต่อพระพุทธเจ้าผู้ทรงตรัสรู้ ผู้สอนว่าการกระทำมีผลที่ตามมาเช่นเดียวกับเมล็ดที่หว่านเมื่อหว่านแล้วจะแตกหน่ออย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ การกระทำของฉันก็จะออกผลในชีวิตนี้หรือในชีวิตอื่น

ขอให้ข้าพเจ้าได้รับคำแนะนำจากภูมิปัญญาของข้อนี้ตลอดทั้งวันของฉันขอให้ฉันคำนึงถึงความคิด คำพูด และการกระทำของฉันให้ฉันกระทำด้วยความเมตตาด้วยความเมตตาและด้วยความเข้าใจ ตระหนักว่าการกระทำแต่ละครั้งที่ฉันทำขึ้นรูปโชคชะตาของฉัน

ในช่วงเวลาแห่งการไตร่ตรองที่เงียบสงบนี้ ฉันแสวงหาความกล้าที่จะเผชิญหน้ากับผลลัพธ์ของการกระทำในอดีตของฉันไม่ว่าจะดีหรือไม่ดีฉันแสวงหาความแข็งแกร่งในการกระทำด้วยปัญญาและความเมตตาสร้างอนาคตแห่งสันติภาพและความสุข

ฉันเตือนอย่างอ่อนน้อมถ่อมตนว่าไม่มีที่ใดในโลกที่ฉันจะหลบหนีจากผลของการกระทำชั่วของฉันขอให้ฉันใช้ชีวิตในแต่ละช่วงเวลาอย่างมีสติไม่ก่อให้เกิดอันตราย ใช้ชีวิตอย่างกลมกลืนกับสิ่งมีชีวิตทั้งหมด และปลูกฝังความดีในหัวใจของฉัน

เมื่อฉันก้าวไปข้างหน้าในวันนี้ ฉันถือความเข้าใจที่เคร่งขรึมนี้ไปด้วย และฉันยืนยันความมุ่งมั่นของฉันต่อเส้นทางแห่งสติสัมปชัญญา ความเห็นอกเห็นใจ และปัญญา

ให้ฉันจบคำอธิษฐานนี้ด้วยมนต์ง่ายๆ ซึ่งเป็นสัญญาณเพื่อชี้นำการกระทำของฉันตลอดทั้งวัน: “สติในการกระทำความเห็นอกเห็นใจในใจปัญญาในใจ”

ขอให้คำอธิษฐานและมนต์นี้จะนำฉันไปสู่เส้นทางของฉัน ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปและตลอดทุกวันในชีวิตของฉัน