விடியலையின் அமைதியான வெளிச்சத்தில், ஞானத்தினாலும் இரக்கத்தாலும் செதுக்கப்பட்ட பாதையைத் தேடி, அமைதியான ஜெபத்தில் என் எண்ணங்களை சேகரிக்கிறேன்.
கிருபையுள்ள புத்தரே, நம்முடைய முன்னிலையில் தஞ்சம் தேடுபவர்களுக்கு ஆதரவு தூண்களாக இருக்க முயற்சிக்கும்போது, தம்ம பாதையில் நமக்கு வழிகாட்டவும். சூரியன் தனது கதிர்களை பூமியின் மீது பரப்புவது போலவே, நமது நட்புகள் சூடாகவும் புரிந்துகொள்வதற்கும் ஒரு விளக்கமாகவும், வாழ்க்கையின் சோதனைகளின் கோழிகளுக்கு மத்தியில் பாதுகாப்பான துறைமுகமாகவும் இருக்கட்டும்.
இருப்பின் ஏராளமான தோட்டத்தில், இருப்பின் எளிமையில் திருப்தியைக் காணலாம். மண் மற்றும் மண் மத்தியில் பூக்கும் தாமரை போல, நம்மிடம் உள்ளார்ந்த அழகை நாம் அடையாளம் காணலாம், ஆசைகளின் நிலையற்ற தன்மையைக் காணலாம் மற்றும் போதுமான நல்லொழுக்கத்தைக் கற்றுக்கொள்கிறோம்.
வாழ்க்கையின் தவிர்க்க முடியாத முடிவை நினைவில் கொண்டு நாம் பாதையில் செல்லும்போது, உலகச் செல்வங்களைக் குவிப்பதில் அல்ல, நம் ஆவிகளை செறிவூட்டுவதில் தகுதியை உருவாக்குவோம். கிருபையின் செயல்களில், அன்பின் வார்த்தைகளில், இரக்கத்தின் எண்ணங்களில் நம் வாழ்க்கை தம்மின் ஆழமான அமைதியை எதிரொலிக்கட்டும்.
நம் இதயங்களின் அமைதியில், அராஹந்திஷிப் என்ற உன்னதமான நிலைக்காக முயற்சிப்போம். நாம் துன்பத்தின் வேர்களை கைவிட்டு, நான்கு உன்னதமான உண்மைகளைத் தழுவி, நிர்வாணத்தின் இறுதி அமைதியை உணரலாம். வலிமையான யானை அதைப் பிணைக்கும் சங்கிலிகளை கைவிடுகிறதைப் போலவே, அறியாமை மற்றும் மாயாவின் சங்கிலிகளிலிருந்து நம்மை விடுவிக்கட்டோம்.
மௌனத்தின் அமைதியான தழுவலில், புத்தரின் போதனைகள், தம்மின் ஞானம் மற்றும் சங்கத்தின் கூட்டணி ஆகியவற்றை நமக்கு நினைவூட்டி இந்த ஜெபத்தை முடிக்கிறோம்.
“எளிமையில் திருப்தி, நட்பில் இரக்கம், வாழ்க்கையில் ஞானம், துன்பத்திலிருந்து விடுதலை” என்ற இந்த வார்த்தைகளை நாம் நம் இதயங்களில் கொண்டு செல்லட்டும்.
இந்த வார்த்தைகள் நாள் முழுவதும் நமக்கு வழிகாட்டட்டும், நமது மந்திரமாக, நமது அமைதியான பிரார்த்தனையாகவும், இருப்பின் லாக்கில் நமது சாளரமாகவும் சேவை செய்யட்டும்.
“எளிமையில் திருப்தி, நட்பில் இரக்கம், வாழ்க்கையில் ஞானம் மற்றும் துன்பத்திலிருந்து விடுதலை.”
